Twardowski i ptaszek

W bardzo odległych czasach pan Twardowski nie był jeszcze czarnoksiężnikiem tylko zwykłym, młodym chłopcem. Nie miał żony ani dzieci, lubił spędzać wolny czas w karczmach i zajazdach. Spędzał tam czas z kolegami na dobrym jedzeniu i piciu wina i miodu. Kiedyś wybrali się do Tyńca

W bardzo odległych czasach pan Twardowski nie był jeszcze czarnoksiężnikiem tylko zwykłym, młodym chłopcem. Nie miał żony ani dzieci, lubił spędzać wolny czas w karczmach i zajazdach. Spędzał tam czas z kolegami na dobrym jedzeniu i piciu wina i miodu. Kiedyś wybrali się do Tyńca załatwić ważne sprawy.  Musieli przenocować w zajeździe. Było już późno, gdy pojawili się nowi goście, a wśród nich śliczna dziewczyna. Bardzo mu się spodobała. Nie chciał, żeby koledzy się z niego śmiali, dlatego nic nie mówił. Następnego rana znów pojawiła się w swoim towarzystwie, a Twardowski co chwila zerkał w jej stronę. W końcu zapytał na boku właściciela zajazdu kim ona jest.
    Usłyszał, że to córka znanego szlachcica spod Radomia, która ma być przedstawiona na dworze, a może zostanie dwórką.  Twardowski wracał do domu. Siadł na konia i ruszył do Krakowa. Nagle na ramieniu usiadł mu ptaszek i zaczął namawiać do poczekania na podróżnych z Radomia, bo wtedy może będzie mógł poznać dziewczynę. Twardowski aż się podrapał po głowie, bo nie wiedział, że można rozmawiać z ptakami. Pomyślał, że za dużo wczoraj wypił wina i to dlatego.
   W Krakowie często myślał o pięknej szlachciance. Stanął przy otwartym oknie i patrzył na rynek. Na parapecie przyfrunął ptak i przemówił:
Twoja panna wybiera się na rynek. Jeśli chcesz ją spotkać, pośpiesz się. Będzie wybierać materiały na suknie u bławatnika Szymona.
     Twardowski otworzył usta ze zdziwienia. Wczoraj ani dziś nie pił żadnego wina. A przecież rozumie ptaka. Machnął w końcu ręką. Pomyślał o tym ,co usłyszał. Przebrał się i ruszył na rynek. Ptak miał rację – dziewczyna w towarzystwie kilku osób szła do Sukiennic. Chodził więc i obserwował ich, a gdy doszli do kramu bławatnika Szymona, podszedł i przywitał ich. Przedstawił się  i udzielił rad. Razem oglądali materiały, ale on patrzył na dziewczynę. Jej ojciec zaczął się śmiać, że zamiast oglądać towar patrzy tylko na jego córkę, a ona nie jest towarem na sprzedaż. Twardowski poczerwieniał. Przeprosił i pożegnał się. Zaczął chodzić uliczkami miasta i myślał tylko o niej. Chyba się zakochał. Wtedy poczuł coś na ramieniu – to jego ptaszek. Namawiał go, żeby się zdecydował zawrzeć bliższą znajomość z jej rodziną, powiedzieć jej ojcu, że mu się podoba. Bo jeśli tego nie zrobi, jakiś inny mężczyzna go wyprzedzi.    
   Twardowski poprosił znajomego szlachcica, żeby go zabrał ze sobą na wizytę w domu dziewczyny. Ten mu obiecał. Tak Twardowski zaczął odwiedzać dziewczynę, która mu się coraz bardziej podobała, ale gdyby nie ptaszek, nie poprosiłby o jej rękę, bo nie bardzo chciał się pozbywać wolności. W końcu poprosił o jej rękę i we właściwym czasie odbył się ślub.
    Twardowski zapraszał mówiącego ptaka do kościoła, ale on odmówił. Gdy szlachcic prosił coraz bardziej, ptak sfrunął na ziemię i zamienił się w diabła…